Flora - Attila Jozsef

Son Baskı: 20.11.25 | Hesaplanıyor...

Flora

Attila Jozsef'in Flora şiiri.

Attila Jozsef

Şimdi iki milyarlar zincirlemek için beni

Benden bir çoban köpeği yapmak için kendilerine

Fakat iyilik, şefkat ve incelik duyguları

Göç ettiler onların dünyasından Güney’e.

Artık ışık içinde göremiyorum bu dünyayı.

Göremiyorum, deney tüpüne bakan bir doktor rahatlığıyla

Diz çöküyorum, haykırıyorum yenilgimi

Sevgilim, bir an önce gelmezsen yardımıma

Köylü nasıl toprağa muhtaçsa

Yağmura, güneşe nasıl muhtaçsa, muhtacım sana

Bitki nasıl ışığa muhtaçsa

Ve klorofile, fışkırmak için topraktan,

Muhtacım sana, çalışan kalabalık

Nasıl işe, ekmeğe, özgürlüğe muhtaçsa

Ve nasıl avuntuya muhtaçlarsa kuşatıldıklarında

Çünkü gelecek doğmadı daha acılarından.

Bir köye nasıl okul, elektrik

Su, taştan evler gerekliyse

Çocuk nasıl gereksinirse oyuncaklara

Isıtan bir sevgiye;

İşçi için bilincin

Ve gözüpekliğin anlamı neyse

Yoksul için onurun;

Ve bulanık çocuklarına bu toplumun

Bir hayat çizgisi nasıl gerekliyse

Ve nasıl gerekliyse hepimize

Akıl, uyanıklık, yol gösteren ışık

Flora! Yüreğimde yerin işte öyle.

Attila Jozsef

Türkçesi: Ataol Behramoğlu

📚Türk Ve Dünya Edebiyatından Seçkin Şiirleri Okudunuz mu?

👉Unutulmaz Türk Şairleri Ve Şiirleri

👉Unutulmaz Dünya Şairleri Ve Şiirleri

👀İçerik Hakkında👇

🔄Güncelleme : 20 Kasım 2025

🔎Açıklamalar: 

☑ Bu içerik hakkında düşüncelerinizi yorumlarda belirtiniz.

☑ Şikayet veya Düzeltme isteklerinizi siirrafim@gmail.com adresine gönderebilirsiniz.

💼Kaynaklar : 

✔ https://simgesiir.wordpress.com/

✦ PAYLAŞ

⚠️ Hata Bildir

✍️ Beğendiğiniz dizeleri/metinleri fareyle seçerek veya üzerine basılı tutarak hızlıca alıntılayabilir ve yorumunuza ekleyebilirsiniz.