
Kiracıyım Bir Acıya
Metin Altıok'un Kiracıyım Bir Acıya şiiri.
Sen ey kendiyle yetinen;
Fosforun yeri gece.
Ne yapar gecesiz ateşböceği?
Belki anlamsız ve delice
Kumrunun inanılmaz yuvası
Bir direğin tepesinde.
Ama boşluktur biraz da
Bir kuşu biçimleyen.
Bence böyle seni bilmem.
Sen ey kendiyle yetinen;
Ne derlerse desinler
Su eğimine gidecek.
San şaraba banılmış ekmek;
Deltasıyız bütün sözlerin
Ve söz sonunda bak nasıl
Senle bana gelecek.
Sen yarım kalmış bir aşkın
Kaçınılmaz sürgünü,
Katlanan göğsündeki kayaya.
Sen orda şimdi bir hüznü köpürt,
Ben bir çocuğa su vereyim burda.
Ben ki kiracıyım bir acıya.
Sen imzalarsın sabah akşam
Defterini bensizliğin,
Bense kanla öderim
Kirasını kaldığım evin.
Bir takvimi tersten açardık
Eğer isteseydin.
Sen ey kendiyle yetinen:
Artık suyumuz bulanık,
Bir güneş bile olsa sonunda
Yolumuz kırık, önümüz karanlık
Ve ağır tuğrası alnımızda
Padişah yalnızlığın
Ama yine de umudumuz kalabalık.
Metin Altıok
💼Kaynaklar :
✔
📖 Kiracıyım Bir Acıya - Metin Altıok
Rafa Sen de Katıl
İyi bir eser paylaşıldıkça değer kazanır — sen de paylaş, yorumla, Şiir Rafım'ın Okur-Yazar Ailesine Katıl
Beğen & Favorile
Google'da Takip Et
Şiir Rafım'ı Google'da Takip Et
Google aramalarında ve Discover akışında Şiir Rafım'ı öne çıkar — yeni yazılardan ilk sen haberdar ol.
Yorumla
Yorum Gönder

Okuyucu Sesleri
Henüz yorum yapılmadı
Bu yazı için ilk yorumu sen yazmak ister misin?
Yorum Gönder