Atatürk Kurtuluş Savaşında - Cahit Külebi

Son güncelleme: 19.1.26 | Hesaplanıyor...

Atatürk Kurtuluş Savaşında

Cahit Külebi'nin
Atatürk Kurtuluş Savaşı'nda şiiri.

Atatürk Kurtuluş Savaşında-Cahit Külebi'nin şiiri.

- Atatürk'e, Birlikte Savaşanlara ve Çocuklarına -

I.

Edirne’den Ardahan’a kadar

Bir toprak uzanır,

Boz kanatlı üveyikler üstünden uçar

Ardahan’dan Edirne’ye

Edirne’den Ardahan’a kadar.

Kop dağı’nda akar bir çeşme var

Serçe parmak kalınlığında suyu

Haram etmiş gece gündüz uykuyu

Akar da akar.

Samsun’un evleri denize bakar

Sokakları yosun içinde.

Çaparlar, takalar, mavnalar

Bilyalar gibi suyun yüzünde

Bir iner bir kalkar.

İstanbul’dan bir yar sevdim

Adamı günaha sokar.

Savaştepe köprüsünden geçen trenler

Sel olur İzmir’e akar,

İzmir’in denizi kız, kızı deniz

Sokakları hem kız, hem deniz kokar.

Güneyde mis kokulu bir ağaç 

Yuvarlak yaprakları ince,

Yaz gelip de güneş vurunca

Dallarından bal akar.

Bu toprak bizim yurdumuzdur;

Deli gönül yücesine çıkar.

Bir üveyik olur, uçar gider

Ardahan’dan Edirne’ye

Edirne’den Ardahan’a kadar.

BİR GÜN KARA BULUTLAR

GÖKLERİMİZDE KONAKLAMIŞTI

II.

Yaylılar gelip geçiyordu güneyden,

Örtük kara perdeler sallanıyordu,

Utanıyordu Anadolu’dan gelip geçen,

Milletin yüreği kan ağlıyordu.

Askerler gelip geçiyordu güneyden,

Yaralı, hasta, yorgun askerler.

Akşam olmuştu, yurda toplanıyordu

Sağ kalan yiğitler birer birer.

Analar haber soruyordu güneyden

Tarlalar kadar, ırmaklar kadar durgun analar,

Örtük kara perdeler sallanıyordu

Utanıyordu Anadolu’dan gelip geçen

Ama kalanlar anayurtta toplanıyordu.

III.

Gökyüzünde kara kara bulutlar 

Başımıza nerden geldiniz!

Bizler konukseveriz ama 

Düşmanları sevmeyiz.

Gökyüzünde kara kara bulutlar!

Harmanlar çürüdü yüzünüzden!

Sizinle görecek işimiz yok

Gidin üstümüzden!

Mavi değil artık denizlerimiz!

Tarlalar sürülmez oldu!

Sütü kesildi davarların!

Öksüz kaldı bebelerimiz!

Gökyüzünde kara kara bulutlar

Hayın mı hayın!

Bir gün gelir hesabını sorarız

Buralarda durmayın.

NE BULUTLAR GİTTİ,

NE GÖKLERDEN BİR HABER GELDİ

BU SEFER DE MİLLET PADİŞAHLARA SESLENDİ.

IV.

Biz yoksul bir milletiz

Gözlerimizde solgun ışıklar yanar.

Nasılsa yenilmişiz bir kere

Ama uzun sürmez o kadar!

Bir yüce umutları umut etmişiz kendimize

Gerdeğe girmedik kızlar, tüy gibi çocuklar,

Yiğitler, ihtiyarlar,

Bu toprak için yaşıyoruz!

Yol verin bize!

Bu toprak bizim yurdumuzdur!

Deli gönül yücesine çıkar!

Bir üveyik olur uçar gider.

Ardahan’dan Edirne’ye 

Edirne’den Ardahan’a kadar.

NE BULUTLAR GİTTİ,

NE PADİŞAHLARDAN BİR HABER GELDİ.

KEMAL PAŞA DERLER BİR YİĞİT VARDI.

BU SEFER DE MİLLET TÜRKÜLERLE

KEMAL PAŞA'YA HABER SALDI.

V.

Kemal Paşa, yenilmez yiğit, şanlı komutan!

Savaşa girer gibi yetiş bize!

Yetiş bize, çöllerde bile olsan!

İnanç doldur, güç doldur içimize!

Bin kere yurdumuzu kurtaran!

Bir görseydin ağlardın hâlimize!

KUŞUN KANADINDA TÜRKÜLER

KEMAL PAŞANIN GÖNLÜNE VARDI

CEVABINDAN ÖNCE KENDİ GELDİ

VI.

Bir gemi yanaştı Samsun'a sabaha karşı

Selâm durdu kayığı, çaparı, takası,

Selâm durdu tayfası

Bir duman tüterdi bu geminin bacasından

bir duman

Duman değildi bu!

Memleketin uçup giden kaygılarıydı.

Samsun limanına bu gemiden atılan

Demir değil!

Sarılan anayurda

Kemal Paşanın kollarıydı.

Selâm vererek Anadolu çocuklarına

Çıkarken yüce komutan

Karadeniz’in hâlini görmeliydi.

Kalkıp ayağa ardı sıra baktı dalgalar

Kalktı takalar,

İzin verseydi Kemal Paşa

Ardından gürleyip giderlerdi.

Erzurum’a kadar.

BU NE İNANÇTI Kİ KEMAL PAŞA

ALIN TERİ KURUMADAN

SÜRÜP GELDİN YENİ YENİ SAVAŞLARIN PEŞİNDE!

VII.

Bir selâm gibi gitti Erzurum’a,

Bin selâm gibi geldi Sivas’a Erzurum’dan.

Dağlar alçaldı yol vermeğe,

Temizlendi ılkımından karından.

Analar bacılar yola döküldü,

Cephane taşıdı arkasından.

Irmaklar suyundan faydalattı,

Ağaçlar daldasından.

Yer gök inledi bir yol daha

Kurtuluş savaşından.

VIII.

Biz biliriz bizim işlerimizi

İşimiz kimseden sorulmamıştır.

Kılıçla, mızrakla, topla, tüfekle

Başımız bir kere eğilmemiştir.

Kuzumuz var, yaylalarda meleşir,

Çeşmemiz var, gece gündüz söyleşir.

Yazımız var, pehlivanlar güreşir,

Bu toprağa kimse girememiştir.

Davranı da deli gönül davranı!

Kemal Paşa dinlemiyor fermanı!

Anası, bacısı, kızı kızanı

Bizim gibi millet görülmemiştir.

İNÖNÜ'DE İKİ KILIÇ GİBİYDİK DÜŞMANLA BİZ

IX.

İnönü’de iki kılıç karşı karşıya

Aşk olsun birinciye su veren kılıççıya!

İnönü’de iki kılıç karşı karşıya

Aşk olsun birincinin yapıldığı çarşıya!

Birinci kılıca su veren usta 

Hakkı, yiğitliği, sevgiyi

Bu kılıcın kabzasına işlemiş tek nakışta.

Birinci kılıçla dövüşen yiğit vur ki!

Anandan emdiğin süt helal ola!

Birinci kılıçla dövüşen yiğit vur ki!

Gelinler, çocuklar ağlamaya!

Birinci kılıçla dövüşen yiğit vur ki!

Önü al önlüklü yüzü peçeli 

Hanım kızlar nişanlısız kalmaya!

Vur ki anam babam, vur ki kardaşım!

Hayın düşman yurdumuza almıya!

X.

Bizim süvarimiz amma da ata biner!

Ayağı yere değer, başı göğe değer.

Bizim piyademiz yola yeğin gider

Bastığında toprağı ezer!

Bizim topçumuz narası hay babam hay!

Gülleden beter.

Sağdıçlarım! Sizin gibi yiğitleri oldukça

Bu millet yaşar. 

DÜŞMAN KOYMUŞ MEYDANLARI KAÇIYORDU

XI.

Kattı Kemal Paşanın ordusu düşmanı uğruna

Pişman eti anasından doğduğuna.

Çevirdi Sakarya, çevirdi süvariler,

Veryansın etti topçu,

Veryansın etti piyadeler.

Kattı Kemal Paşanın ordusu sürdü gitti,

Yetiştikçe vurdu düşmana.

Hayın düşman sarhoş gibi sallana sallana

On beş günde İzmiri dar buldu,

Ölen kurtuldu, sağ kalan teslim oldu.

Kaçtı gemiler.

Alnı sargılı, kolu sargılı, boynu sargılı,

Ahmetler, Bekirler, Aliler,

Mahmutlar, Kâzımlar, İsmailler

Peşlerinden yettiler,

Diz çöküp Kordonboyu'na

Ta yürekten çekip tetiği

Gemilere yaylım ateş ettiler.

BU NE İNANÇTI Kİ, GAZİ PAŞA!

ATININ TERİ KURUMADAN

SÜRÜP GİTTİN YENİ YENİ SAVAŞLARIN PEŞİNDE

XII.

Sana borçluyuz ta derinden!

Çünkü yurdumuzu sen kurtardın,

Hasta, yorgun düşmüştük,

Yaralarımızı iyice sardın.

Yiğittin, inanç doluydun yapıcıydın,

Sanatkârdın, denizler kadar engin;

Kimsenin görmediğini görürdü

Sevgiyle bakan gözlerin.

Dedin ki: Bu millet, bu büyük millet

Yüzyıllar boyunca geri kalmış;

Bu yurt, bu güzel yurt, bizim yurdumuz

Her yanından yaralar almış.

Dedin ki: Bir güzel savaşmalı

Kurmak için yeniden;

Bilgiyle, inançla, coşkunlukla

"Öğün, çalış, güven!"

Sana borçluyuz ta derinden!

Işığısın bu yurdun.

Dilimizi, ulusallığımızı öğrettin bize,

Çünkü Cumhuriyetimizi sen kurdun.

Hürriyeti sen yaydın içimize,

Halkçıyız dedin halk içinden,

İnançta hür yetiştirdin bizi,

Borçluyuz sana ta derinden!

Devrimlerle yüceltti, çok yüceltti,

Bu milleti temiz ellerin.

Sana borçluyuz ta derinden

En büyüğü Mustafa Kemallerin!

XIII.

Davullar zurnalar döğende

Biz seni hatırlarız!

Binip trene gezende

Biz seni hatırlarız!

Önce adını öğrenir çocuklarımız!

Eli kalem tutup yazanda.

Binler yaşa, yurdumuza hizmeti büyük

Kemal Paşa! Ölümsüz insan! Şanlı Atatürk!

(1950)

Cahit Külebi

📚Türk Ve Dünya Edebiyatından Seçkin Şiirleri Okudunuz mu?

👉Unutulmaz Çağdaş Türk Şairleri Ve Şiirleri

👉Geçmişten Günümüze Halk Ozanları

👉Unutulmaz Dünya Şairleri Ve Şiirleri

👀İçerik Hakkında👇

🔄Güncelleme : 11 Ocak 2026

🔎Açıklamalar: 

☑ Bu sitede paylaştığımız şiirlerin telif hakları yasal temsilcisine aittir. Paylaşmaktaki amacımız şairi/şiiri tanıtmak ve sevdirmektir. Lütfen sevdiğiniz şairlerin kitaplarını satın alarak okuyunuz!.

☑Bu içerik hakkında düşüncelerinizi yorumlarda belirtiniz.

☑ Şikayet veya Düzeltme isteklerinizi siirrafim@gmail.com adresine gönderebilirsiniz.

💼Kaynaklar : 

✔ Türk Dili Dil ve Edebiyat Dergisi, Mayıs 1981, S: 353, S. 672-678.

✦ PAYLAŞ

⚠️ Hata Bildir