Uçurum Sözleri - Naze Nejla Yerlikaya

Son güncelleme: 23.4.26 | Hesaplanıyor...

Edebi İnceleme, Künye ve Şiir

Düşersem eğer martıların da suçu var!

Şiir:	Uçurum Sözleri
Şair:	Naze Nejla Yerlikaya
Konu:	Varoluşsal Sancılar, Kader, Suçluluk ve Teslimiyet
Edebi Dönem:	Çağdaş Türk Şiiri
Tematik Odak:	Bireyin içsel cehennemi, toplumsal ve ruhsal "düşüş" korkusu; mitolojik ve dini arketiplerle (Yusuf, Mahşer, Tanrı) harmanlanmış bir veda.

Analitik Notlar:

Naze Nejla Yerlikaya, "Uçurum Sözleri"nde okuru tekinsiz bir "gece kıyısına" davet eder. Şiirde hakim olan "sustur" komutu, şairin dış dünya ile içsel fırtınası arasındaki çatışmayı dindirme arzusunun bir yansımasıdır. Yusuf’un kuyusu metaforu, hem bir haksızlığa uğramışlığı hem de derin bir içe dönüşü simgelerken; "ateş kirpikler" ve "lanetli şarkılar" şairin yaşadığı duygusal yoğunluğun yakıcılığını vurgular. Şiirin finalindeki "martıların da suçu var" dizesi, edebiyatımızdaki "kolektif suç" ve "seyirci kalma" temalarına güçlü bir göndermedir; bireyin düşüşü sadece kendi kararı değil, etrafındaki tanıkların (martıların) sessizliğinin de bir sonucudur.

Uçurum Sözleri - Naze Nejla Yerlikaya Şiiri.

Uçurum Sözleri

Geceye kıyı olan matem

Sustur soluğumda hoyratlaşan rüzgârı

Duymasınlar yıldızların nasıl düştüğünü uçurumdan

Sustur sesimi ey gecenin kıyısı!

Söz değil beni kurtaran

Asma yapraklarında güzün gidişi var

Zamanı değil bahar şarkılarının

Gece ışıldar şimdi, yalnızlığın kabuğu çatlar

Sustur boynumdaki inci kolyeyi

Avuçlarımda deniz diplerinin sesi var

Güneşin koynuna döktüm gözyaşlarımı

Sardunya yapraklarında aşk ölüsü var

Sustur bulutlarla karışık gökyüzünü

Kuru topraklara gömülen sevdaların yası var

Cehennemden söylerim şarkılarım lanetli

Kıvılcım tutar beni, ateştir kirpiklerimle oynaşan

Mahşer meydanında

Ellerim kendi sözcüğünü kırbaçlar

Sustur meleklerini ey gecenin Tanrısı!

Kalbimde günahlarla oyulan Yusuf’un kuyusu var.

Kendimi Dolunay’dan bıraktım en uzak uçurumdan

Zamanı gel-git’ledim geçmişimle oynadım

Bir yaslı ağıt şimdi Dolunay’dan alçalan

Sustur mercanlarını ey denizin göbeği!

Çıplak çakıl taşları ayağıma dolandı

Dua saatleri eriyor yavaş yavaş

Sonsuzluk söylencesi terk ediyor kutsalı

Tanrı’msın sen benim ey gecenin kıyısı!

Sustur soluğumda hoyratlaşan rüzgârı

Bir kum tanesiyim düşerim uçurumdan

Bir uçurum ki denize bakar

Düşersem eğer martıların da suçu var!

Naze Nejla Yerlikaya

🎭 Şairin Portresi

Nazê Nejla Yerlikaya

1979 Iğdır doğumlu. Ankara Üniversitesi Kimya Bölümü’ndeki eğitimini yarıda bırakıp İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümü’nden mezun oldu. Cin Ayşe, Diri Ozanlar Derneği, Granada dergilerinde şiirleri; Edebiyat Haber, Yalnızlar Mektebi dergisinde felsefe ve edebiyat üzerine yazıları yayımlanmıştır. 2011 Cemal Süreya Şiir Ödülleri kapsamında “Karaağaç” isimli dosyasıyla başarı ödülü aldı.

Onun şiiri, imgelerin iç içe geçtiği, sesin ve sessizliğin birer enstrüman gibi kullanıldığı bir yapıya sahiptir. "Uçurum Sözleri"nde görüldüğü gibi, kelimelerini hayatın uç sınırlarından, en yükseklerden ve en derin kuyulardan çekip çıkarır.

📚 Kaynaklar ve Referanslar

• https://www.dijitalkitaplar.net/gunah-caliliklari

🔗 İlginizi Çekebilir: Şiir Arşivi: Tüm Şiirler ve Alfabetik Sıralama

✦ PAYLAŞ

⚠️ Hataları Bildir