Belki Yine Gelirim Üzerine — Şiir Analizi ve İnceleme
"ipince bir su gibi sızıyorum şimdi, gecenin tenha göğsüne / sessizce çekip gidiyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz / belki yine gelirim sesime ses veren olursa bir gün."
| Şiir | Belki Yine Gelirim |
| Şair | Ahmet Telli (1946–2026) |
| İthaf | Cemil Çakır hocaya |
| Konu | Siyasi baskı altında sessizleşen kent; gidenler, yakılan kitaplar ve "belki yine gelmek" üzerine veda |
| Edebi Dönem | Toplumcu Gerçekçilik / 1960 Sonrası İkinci Kuşak Türk Şiiri |
| Tematik Odak | Sessizleşen kent, siyasi yalnızlık, kaybedilen yoldaşlar, yakılan kitaplar, gitmek ve veda |
| Kaynak | Kalbim Unut Bu Şiiri, s. 41 |
Analitik Notlar
"Belki Yine Gelirim", Ahmet Telli'nin adını taşıyan 1984 tarihli kitabında yer alan ve onun şiirinin hem başlığına hem de ruhuna en çok sinen şiirlerinden biridir. Şiir, yedi bölüme ayrılmış uzun bir iç hesaplaşma olarak ilerler ve her bölümün sonunda ya da arasında "dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük" dizesi bir nakarat gibi döner. Bu tekrar, sözcüklerin yetersizliğini değil tükenmişliği simgeler: öfke, küfre kadar büyümüş ama onu bile dile getiremiyor şair. "Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir" açılışı, şiiri hemen bedenin içine çeker; bu yalnızca siyasi bir şiir değil, derisi içinde yanmış bir insanın şiiridir.
"Gidenler nerde kaldılar, özledim gülüşlerini" dizesiyle şiir, 12 Eylül'ün ardından sürgüne, cezaevine ya da sessizliğe gönderilenlere yönelir. "Tükürsem cinayet sayılıyor" alıntısı, sansürün ve baskının günlük dile nasıl sızdığını gösterir; en basit öfke ifadesi bile suç sayılmaktadır. "Şiirlerim bir dostun vurulduğu yerde yakıldı / geri almıyorum külleri yangınlar çıksın diye" dizeleri ise hem biyografik hem sembolik bir yanma sahnesidir: Telli'nin kitapları yasaklanmış, çeşitli davalarda yargılanmıştır. Ama o külleri geri istememektedir — yangınlar çıksın diye. Bu tutum, TEİS'in onun için kullandığı "yaralı bir savaşçı profili" tanımını şiirsel olarak doğrular.
Şiirin kapanışı, Telli'nin tüm şiir hayatının en sessiz ve en ağır cümlesidir: "belki yine gelirim sesime ses veren olursa bir gün." Bu dize artık yalnızca bir şiirin kapanışı değildir. 10 Temmuz 2026'da, Ankara'da 79 yaşında hayatını kaybeden Ahmet Telli'nin son kitabında sakladığı bu cümle, şimdiden ölümünden sonra ses bulmuştur. "İpince bir su gibi sızıyorum şimdi, gecenin tenha göğsüne" — bu gitmek, nihayetinde geri dönmemek üzere bir gidiştir. Türk şiiri bugün hem onun gülüşünü hem de bu son cümleyi taşıyarak okumak zorundadır.
![]() |
| Belki Yine Gelirim — Ahmet Telli |
Belki Yine Gelirim
— Cemil Çakır hocaya —
Sıkça Sorulan Sorular
Sesine Ses Verin
Ahmet Telli, "belki yine gelirim sesime ses veren olursa bir gün" demişti. 10 Temmuz 2026'da aramızdan ayrıldı. Şimdiden o ses, sesimize karışmış; bu şiiri okuyan her yürek ona ses vermektedir. Bu dizelerden hangisi sizin için özel bir anlam taşıyor? Yorumlarda paylaşın.
Okuyucu Sesleri
Henüz yorum yapılmadı
Bu yazı için ilk yorumu sen yazmak ister misin?
Sen de Katıl
Yorum Gönder
Siz bu içerik hakkında ne düşünüyorsunuz? Düşüncelerinizi yazarak katkıda bulunabilirsiniz.