GİDENLER GELENLERDEN AF DİLEMELİ Gideriz; hep beraber kara bir bulut arkamızda. adım adım uğurlarlar buruk bir tat kalır, kalan sevgililerin peşisıra. Gideriz; ayaklarımıza giyerekten gül dikenlerini kanatır yüreklerimizi sevgiliye sunduğumuz karanfil kokusu. kanımız akar oluk oluk, her seferinde hüzünlenen biz oluruz. acıyı düğümleriz boğazımıza yitirmeden umudu öleceğimizi bile bile yutkunuruz her defasında aşka susayarak. Gideriz; başımız dik gözlerimiz yaşlı ki, alkanlar içinde parçalanan umutlarımızı dişlerimizle dikerek yamalı bir çorap gibi sökük kalbimizi balçıkla sıvazlarız atmosfere inat edercesine. Gideriz; senlik benlik kalmaz aramızda el ele gideriz bütün yolcular katılır bize bir iken bin olur, bastığımız yerleri titreterek gideriz. Giderken biz; dağ yollarında, bulutlar üstünde ya da bir meleğin kanatlarında. kervan kervan gelişini seyrederiz, tahtımıza oturacak henüz kirlenmemiş çocuklarımızın. tembihleriz inceden inceye tarih tekerrür etmesin diye. af dileriz onlardan tertemiz bir dünya bırakamadık yavrularımız sizlere. ne olursunuz affedin, gidenler gelenlerden af dilemeli affedin bizi AFFEDİN