Sevmek De Yorulur Üzerine — Şiir Analizi ve İnceleme
"Eğip başını içlerimden geçtiğin zaman / uzağa bir yolcuya karşı çıkar gibi / Artık gecikmiş alışıldığım gidişinle / davranılmaz üstünde durulmaz"
Şiir
Sevmek De Yorulur
Şair
Cahit Zarifoğlu (1940–1987)
Konu
Bir aşkın tükenmesi; "sen"le kurulan ilişkinin imgeler ve çağrışımlar arasında çözülmesi
Edebi Dönem
Çağdaş Türk Şiiri / İkinci Yeni etkili erken dönem (1967)
Tematik Odak
Aşkın tükenmesi, bilinç akışı, imgeci dil, öznenin parçalanması, vedanın kaçınılmazlığı
Kaynak
İşaret Çocukları (1967), s. 28–30
Analitik Notlar
"Sevmek De Yorulur", Cahit Zarifoğlu'nun 1967'de yayımlanan ilk kitabı İşaret Çocukları'ndan alınmış bu şiir, şairin en az tanınan ama en deneysel sesidir. "Baba" gibi sade didaktik şiirleriyle tanınan Zarifoğlu'nun bu erken dönemi, İkinci Yeni'nin serbest çağrışım ve bilinç akışı tekniğiyle örülmüştür. Dize yapısı kırık, özne belirsiz, imge zinciri alışılmadık bağlantılarla kurulmuştur: "zarf katlanmıştı uzaktaki / bulvarların geceye vurdukları / çağırmasız kır günlerini zararsız akrepleri." Bu sözdizimsel kırılganlık, şiirin duygusal çekirdeğini de — aşkın bir ağırlıkla içten çöküşünü — biçimsel olarak yansıtır.
Şiirin "sen"i özeldir: gelen bir "sen", her zaman gitmiş olan ya da gidecek olan biridir. "Saçından tanıyor gülüşünden kaçıyor / eğilip başını içlerimden geçtiğin zaman" dizeleri, "sen"i bir varlık olarak değil bir geçiş, bir çağrışım nesnesi olarak kurar. "Son sigaramdın / Gidişin antinikotin" satırları bu ilişkiyi gündelik bir nesneye bağlayarak hem ironi hem acı üretir: sigara kesilmiş, ama pes etmiş gibi; "antinikotin" sözcüğü sevileni hem bağımlılık hem de o bağımlılığın çözülmesi olarak tanımlar. Bu çift anlamlı kapanış, Zarifoğlu'nun dil zekâsının erken bir habercisidir.
Şiirin son iki bölümü, imgeler arasında hızla yer değiştiren bir bilinç akışıyla sona erer. "Tam şimdi denizinle / bir çakıl taşına yaklaşıyor" ve "Tam şimdi ipe koşan / beni elleriyle alkışlayan / ağrıyan bir gün geliyor" dizeleri, zamanın "tam şimdi" çivilenmiş gerilimini ve gelecekte acının kaçınılmazlığını aynı anda sunar. Bu şiir, sonraki dönemde İslâmî motiflerle ve daha yalın bir çocuksu dille şiir yazan Zarifoğlu'nun henüz serbest formun içinde arayışını sürdürdüğü, "İşaret Çocukları" döneminin en özgün sestini sergiler. Okuyucuya tek bir anlam değil, birbiriyle örtüşen duygu katmanları sunar.
Sevmek De Yorulur — Cahit Zarifoğlu
Sevmek De Yorulur
Bir adam bir kadın var içimde iyice anladım
Bana bunu sessizce anlatıyorlardı
Bir yerde onların yönlerinden
alımlı bir zarf katlanmıştı uzaktaki
bulvarların geceye vurdukları
çağırmasız kır günlerini zararsız akrepleri
uzunlamasına yaşayıp yatay bir çocukla kalkan
bir sürü alışkanlıklar taşıyan
insanlığımızın gülüşü yalnızlar çarşısında
çağrılmış gümüş seslerini aynadaki yüzlerin
başkası sevsin diye en seçkin yerine
bir şal gezdirirdi
insanlığımıza birşey getirirdi yalnızlara
Bir sen varsın hep saçların ağzın
Bir merdiven hücresinde
uzak çağrışımlarla koşardın ya bensem
senin sonsuz gelişinle
saçından tanıyor gülüşünden kaçıyor
eğilip başını içlerimden geçtiğin zaman
uzağa bir yolcuya karşı çıkar gibi
Artık gecikmiş alışıldığım gidişinle
davranılmaz üstünde durulmaz
hiçbir tüfeğe gelmez bir kekliksem
Yüzün soygundan geçmiş öyle bir yerde
durmuş ki bakışın boynun bozgun
üstünden bir nehir geçer gibi
ya gecedir ondan ya bulanık sudan
bir hasta gibi ağrımaktasın
Gelişini aldım onu nasıl harcadım
Denizden bunalıp okyanusa
Selam çakan vapurun
Aman o ne güzel o nasıl
Sevindik adımına birden parka çekildik
Ve birden nasıl bayram bıyıklı
Bir yaylım herkesin yaydığı bir merhabayla
Eğip başını içlerimden gittiğim zaman
Uzağa bir yolcuya çıkar gibi.
Selini üstüme çektin önce
camdan bir mektup dolabının
üstüste sayısız koridorunu yüzüme yakın
başını duvara değdirmiş bir benzetişle
jozef ka benzeri bir bakışındı
ya da konuşmayı kesip aman sen
öyle bir gittin ki benimle
Piknik beni sana verdi önce
Gelişen güneş yalnızlıktan bir göze
Eski ellerin
Ve çağlarınla bir şeye uzanmış etin
Ve hançerinle zamana saf durmuş
Son gidişindir bu
Bunların hepsi beni çağırıyorlar sevinçlerimden
Biri denizdir uzun boylu gürültüsüyle
zaten hangisi kavak zürafası değil
biri bütün yan odaları bekler
kuşkulu geçer camlardan
ve bırakır yerini bir koridor bekçisine
Haydi sen bütün onlara git benimle
Son sigaramdın
Gidişin antinikotin
Birden birşey mutlu eşit piyano çalıyor
Elleri iki çeşit durgun
Gerçi çıkmıyor gelenlerin karanlığa duranların
Suya inen sesleri
Tam şimdi denizinle
bir çakıl taşına yaklaşıyor
kuma çok yakın bütün kesitlerinle
bakıyor ve bunalıyorsun
Tam şimdi ipe koşan
beni elleriyle alkışlayan
ağrıyan bir gün geliyor.
— Cahit Zarifoğlu
Sıkça Sorulan Sorular
"Sevmek De Yorulur" hangi kitapta yer almakta ve Zarifoğlu'nun hangi dönemine aittir?
+
Şiir, Cahit Zarifoğlu'nun 1967'de kendi imkânlarıyla bastırdığı ilk şiir kitabı İşaret Çocukları'nın 28–30. sayfalarında yer almaktadır. Bu kitap, İkinci Yeni'nin serbest çağrışım ve imgeci diline yakın duran erken dönem Zarifoğlu'nu temsil eder; sonraki dönemin İslâmî motifler ve yalın çocuksu dil kullanan şiirlerinden belirgin biçimde ayrılır.
Şiirin ana teması nedir?
+
Şiirin ana teması, bir aşkın tükenişidir: "sen"le kurulan ilişki imgeler ve çağrışımlar arasında yavaşça çözülür. "Son sigaramdın / Gidişin antinikotin" kapanışı, sevileni hem bağımlılık hem de o bağımlılığın sona erişi olarak tanımlar — bu çelişki, aşkın bitişindeki hem özgürlük hem yitiş duygusunu yansıtır. Şiir boyunca "gelişin" ve "gidişin" bir yolcuya benzetilmesi, ilişkinin başından beri geçici olduğunu düşündürür.
Cahit Zarifoğlu kimdir ve "İşaret Çocukları" neden önemlidir?
+
Cahit Zarifoğlu (1940–1987), çocuk edebiyatı ve İslâmî duyarlıklı şiirleriyle tanınan çağdaş Türk edebiyatının önemli isimlerinden biridir. İşaret Çocukları (1967), şairin hâlâ serbest imgeci dili denediği, olgunluk öncesi dönemine ait ilk kitabıdır. Bu kitap, Zarifoğlu'nun sanat yolculuğunu anlamak için önemli bir başlangıç noktasıdır; onlarca kez basılan çocuk kitapları ve Yedi Güzel Adam (1973) gibi olgunluk dönemi eserleriyle birlikte okunduğunda şairin dönüşümünü net biçimde ortaya koyar.
Zarifoğlu "son sigaramdın, gidişin antinikotin" derken bir bitişi hem özgürlük hem kayıp olarak sunuyor. Sizi bu uzun şiirde en çok durduran dize hangisi oldu? Imgeler arasında kaybolurken içinizde ne oluştu? Yorumlarda paylaşın.
Favorilere Ekle
Favorilere eklemek için Google hesabınla giriş yapman gerekiyor.
💡Okur Notu & Bilgilendirme
✍️ Okuduğunuz bu içeriği, kalp ikonuna tıklayarak beğenebilir; Google hesabınızla giriş yaparak Favorilerinize ekleyebilirsiniz.
✍️ Beğendiğiniz dizeleri/metinleri fareyle seçerek veya üzerine basılı tutarak hızlıca alıntılayabilir ve yorumunuza ekleyebilirsiniz.
🎧 Dilerseniz bu içeriği sesli olarak da dinleyebilirsiniz:
Sevmek De Yorulur Üzerine — Şiir Analizi ve İnceleme
Analitik Notlar
"Sevmek De Yorulur", Cahit Zarifoğlu'nun 1967'de yayımlanan ilk kitabı İşaret Çocukları'ndan alınmış bu şiir, şairin en az tanınan ama en deneysel sesidir. "Baba" gibi sade didaktik şiirleriyle tanınan Zarifoğlu'nun bu erken dönemi, İkinci Yeni'nin serbest çağrışım ve bilinç akışı tekniğiyle örülmüştür. Dize yapısı kırık, özne belirsiz, imge zinciri alışılmadık bağlantılarla kurulmuştur: "zarf katlanmıştı uzaktaki / bulvarların geceye vurdukları / çağırmasız kır günlerini zararsız akrepleri." Bu sözdizimsel kırılganlık, şiirin duygusal çekirdeğini de — aşkın bir ağırlıkla içten çöküşünü — biçimsel olarak yansıtır.
Şiirin "sen"i özeldir: gelen bir "sen", her zaman gitmiş olan ya da gidecek olan biridir. "Saçından tanıyor gülüşünden kaçıyor / eğilip başını içlerimden geçtiğin zaman" dizeleri, "sen"i bir varlık olarak değil bir geçiş, bir çağrışım nesnesi olarak kurar. "Son sigaramdın / Gidişin antinikotin" satırları bu ilişkiyi gündelik bir nesneye bağlayarak hem ironi hem acı üretir: sigara kesilmiş, ama pes etmiş gibi; "antinikotin" sözcüğü sevileni hem bağımlılık hem de o bağımlılığın çözülmesi olarak tanımlar. Bu çift anlamlı kapanış, Zarifoğlu'nun dil zekâsının erken bir habercisidir.
Şiirin son iki bölümü, imgeler arasında hızla yer değiştiren bir bilinç akışıyla sona erer. "Tam şimdi denizinle / bir çakıl taşına yaklaşıyor" ve "Tam şimdi ipe koşan / beni elleriyle alkışlayan / ağrıyan bir gün geliyor" dizeleri, zamanın "tam şimdi" çivilenmiş gerilimini ve gelecekte acının kaçınılmazlığını aynı anda sunar. Bu şiir, sonraki dönemde İslâmî motiflerle ve daha yalın bir çocuksu dille şiir yazan Zarifoğlu'nun henüz serbest formun içinde arayışını sürdürdüğü, "İşaret Çocukları" döneminin en özgün sestini sergiler. Okuyucuya tek bir anlam değil, birbiriyle örtüşen duygu katmanları sunar.
Sevmek De Yorulur
Sıkça Sorulan Sorular
"Sevmek De Yorulur" hangi kitapta yer almakta ve Zarifoğlu'nun hangi dönemine aittir? +
Şiirin ana teması nedir? +
Cahit Zarifoğlu kimdir ve "İşaret Çocukları" neden önemlidir? +
🖊️ Cahit Zarifoğlu ile İlgili Daha Fazlası
Sevmek Sizi de Yordu mu?
Zarifoğlu "son sigaramdın, gidişin antinikotin" derken bir bitişi hem özgürlük hem kayıp olarak sunuyor. Sizi bu uzun şiirde en çok durduran dize hangisi oldu? Imgeler arasında kaybolurken içinizde ne oluştu? Yorumlarda paylaşın.
✍️ Okuduğunuz bu içeriği, kalp ikonuna tıklayarak beğenebilir; Google hesabınızla giriş yaparak Favorilerinize ekleyebilirsiniz.
✍️ Beğendiğiniz dizeleri/metinleri fareyle seçerek veya üzerine basılı tutarak hızlıca alıntılayabilir ve yorumunuza ekleyebilirsiniz.
🎧 Dilerseniz bu içeriği sesli olarak da dinleyebilirsiniz:
Yorumlar
Yorum Gönder
Siz bu içerik hakkında ne düşünüyorsunuz? Düşüncelerinizi yazarak katkıda bulunabilirsiniz.