İlk Gibi Son Turgay Kantürk'ün İlk Gibi Son şiiri. Turgay Kantürk şiiri. Ağzımda o çürük güneş, koşuyorum, Gök gibi, uzak gibi, bilmiyor...
İlk Gibi Son
Turgay Kantürk'ün İlk Gibi Son şiiri.
 |
| Turgay Kantürk şiiri. |
Ağzımda o çürük güneş, koşuyorum,
Gök gibi, uzak gibi, bilmiyor kimse,
Ey sonsuzluk, ey bir maviyle göçebe,
Hüzün ey, sendin zaman, yok saatte kum!
Bir şey vardı unuttuğum, anılar mı
Böyle yorgun, gündüzle titreyen ayna,
Avucumda ölümlü bir deniz, söyle
Çocukluğum söyle, batıp çıkan gemi.
İlk gibiydim ıslanan bu yağmurda,
Kim
bilir ne zaman uyandım, bir eski
Sokak, yitirdiğim geceyle tanıştım.
Yinim sarsıldı ağaçlar gibi, iklim
Yok sandım, uzak kuşlardı o ikindi,
Uyandım sesimle, ilk gibi son gibi!
Turgay Kantürk
👀İçerik Hakkında👇
🔎Açıklamalar:
☑ Bu içerik hakkında düşüncelerinizi yorumlarda belirtiniz.
☑ Şikayet veya Düzeltme isteklerinizi siirrafim@gmail.com adresine gönderebilirsiniz.
💼Kaynaklar :
✔
🔄 Son Güncelleme:
2026-03-22T04:57:17Z
Bu içerik size ne hissettirdi?
Bu sayfada yer alan mısraların telif hakları şairin kendisine veya yasal temsilcilerine aittir. Gayemiz, edebiyatımızın bu kıymetli hazinelerini tanıtmak ve gönüllere sevdirmektir.
"Paylaşalım ki, sevgi sadece bizde kalmasın; tüm dünyaya nefes olsun."
Hiç yorum yok
Siz bu içerik hakkında ne düşünüyorsunuz? Düşüncelerinizi yazarak katkıda bulunabilirsiniz.