Kurtuluş - Goethe

Son Baskı: 20.11.25 | Hesaplanıyor...

Kurtuluş

Goethe'nin Kurtuluş şiiri.

Johann Wolfgang von Goethe

Sevdiğim güzel aldatınca beni

Düşman kesildim her sevince

Varıp akan bir ırmağa koştum

Akan sular geçip gitti önümce.

Sessiz, umutsuz kaldım ayakta

Başım, bakışlarım sarhoş gibiydi,

Suya düşecektim hemen nerdeyse

Dönüyordu her şey çevremde sanki.

Ansızın çağıran bir ses işittim

Döndürdüm geriye vücudumu,

Büyüleyen tatlı bir sesti gelen

“Dikkat et ki ırmak derin” diyordu.

Bir alev geçti damarlarımdan

Baktım bir sevimli kızcağızdı bu,

Adını sorunca “Kaetchen’im” dedi

“Güzel Kaetchen,” dedim, “sen ne duygulu,

Ne iyi bir kızsın, kurtardın beni

Bütün hayatımı borçluyum sana;

Fakat yetişmez bu bana ettiğin

Benim ol, en güzel bahtı sun bana”

Sonra anlatınca çektiğim derdi

Eğdi gözlerini tatlı tatlı,

Ben öptüm onu, o öptü beni

Bir daha anmadım ölümün adını.

Johann Wolfgang von Goethe

Çeviren: Selâhattin Batu

📚Türk Ve Dünya Edebiyatından Seçkin Şiirleri Okudunuz mu?

👉Unutulmaz Türk Şairleri Ve Şiirleri

👉Unutulmaz Dünya Şairleri Ve Şiirleri

👀İçerik Hakkında👇

🔄Güncelleme : 18 Kasım 2025

🔎Açıklamalar: 

☑ Bu içerik hakkında düşüncelerinizi yorumlarda belirtiniz.

☑ Şikayet veya Düzeltme isteklerinizi siirrafim@gmail.com adresine gönderebilirsiniz.

💼Kaynaklar : 

✔ https://simgesiir.wordpress.com/

✦ PAYLAŞ

⚠️ Hata Bildir

✍️ Beğendiğiniz dizeleri/metinleri fareyle seçerek veya üzerine basılı tutarak hızlıca alıntılayabilir ve yorumunuza ekleyebilirsiniz.