
Kurtuluş
Goethe'nin Kurtuluş şiiri.
Sevdiğim güzel aldatınca beni
Düşman kesildim her sevince
Varıp akan bir ırmağa koştum
Akan sular geçip gitti önümce.
Sessiz, umutsuz kaldım ayakta
Başım, bakışlarım sarhoş gibiydi,
Suya düşecektim hemen nerdeyse
Dönüyordu her şey çevremde sanki.
Ansızın çağıran bir ses işittim
Döndürdüm geriye vücudumu,
Büyüleyen tatlı bir sesti gelen
“Dikkat et ki ırmak derin” diyordu.
Bir alev geçti damarlarımdan
Baktım bir sevimli kızcağızdı bu,
Adını sorunca “Kaetchen’im” dedi
“Güzel Kaetchen,” dedim, “sen ne duygulu,
Ne iyi bir kızsın, kurtardın beni
Bütün hayatımı borçluyum sana;
Fakat yetişmez bu bana ettiğin
Benim ol, en güzel bahtı sun bana”
Sonra anlatınca çektiğim derdi
Eğdi gözlerini tatlı tatlı,
Ben öptüm onu, o öptü beni
Bir daha anmadım ölümün adını.
Johann Wolfgang von Goethe
Çeviren: Selâhattin Batu
📚Türk Ve Dünya Edebiyatından Seçkin Şiirleri Okudunuz mu?
👀İçerik Hakkında👇
🔄Güncelleme : 18 Kasım 2025
🔎Açıklamalar:
☑ Bu içerik hakkında düşüncelerinizi yorumlarda belirtiniz.
☑ Şikayet veya Düzeltme isteklerinizi siirrafim@gmail.com adresine gönderebilirsiniz.
💼Kaynaklar :
✔ https://simgesiir.wordpress.com/
📖 Kurtuluş - Goethe
Şiir Rafım'ın Okur-Yazar Ailesine Katıl
Rafa Sen de Katıl
Beğen, Favorile, Paylaş, Abone Ol, YorumlaŞiir Rafım'ın Okur-Yazar Ailesine Katıl
Beğen, Favorile & Paylaş
Yorumla
Yorum Gönder
İpucu: Yazıdan bir bölüm veya mısra seçip alıntı olarak yorumunuza ekleyebilirsiniz.

Okur Görüşleri
Henüz yorum yapılmadı
Bu yazı için ilk yorumu sen yazmak ister misin?
Yorum Gönder